Casussen

Praktische hulp bij complexe situaties

#

Na verlies geen overzicht meer

Dhr. H is alleenstaand en heeft weinig sociale contacten en verweg wonende familie en is na het overlijden van zijn partner in een depressie terecht gekomen. Na het verlies heeft dhr. H alles op het beloop laten gaan en is zijn leven en woonsituatie uitgemond in een voor hem onhoudbare uitzichtloze situatie. Zijn huishouden is gestopt, een doekje over de tafel en het wegbrengen van het vuilnis is een brug te ver en de woning is na jaren een plek geworden dat alleen een huis te noemen is en allang geen thuis meer is. Dhr. schaamt zich enorm en wil verandering in de situatie maar is huiverig voor het wegdoen van spullen die aan de goede tijden herinneren met zijn partner, alleen kan hij het niet. 

#

Overlast en dieren in huis

Mej. B is een aardig en vriendelijk persoon en dierenliefhebber die samen met haar zoon een woning deelt. Vader is buitenbeeld geraakt maar samen wonen zij met drie honden, vier katten en een parkiet al jaren in een eengezinswoning. ‘Huishouden is niet haar sterkste punt’ aldus mej. B.. Zij zijn blij met de woning maar sinds een tijd is er geen goed contact meer met de bu(uurt)ren. Er wordt gezegd dat er stankoverlast is en dat ongedierte is hun tuin is gezien. Mej. B geeft aan dat de honden weleens de behoefte in de achtertuin doen en de vuilnispas al een tijdje zoek is. 

#

Dreigende huisuitzetting

Dhr. F heeft een moeilijk leven gehad waardoor hij uiteindelijk op straat is komen te staan en een drugsprobleem heeft opgedaan. Jaren gaan voorbij totdat zijn grote wens, een eigen plek, in vervulling gaat, eindelijk een nieuwe start! Toch blijkt het niet mee te vallen en blijkt de rugzak van de straat en de drugsproblematiek te zwaar te zijn voor het onderhouden van zijn ‘eigen plek’ en begint de woning er als een steeg uit te zien. Na herhaaldelijke verzoeken en ultimatums van de verhuurder en de falende inzet van reguliere zorg en huishoudelijke ondersteuning is het twee voor twaalf en staat de dhr. F. op het punt zijn woning kwijt te raken en weer op straat terecht te komen. 

Bovengenoemde situatiebeschrijvingen komen niet alledaags in het gehoor maar zijn de orde van de dag in iedere maatschappij, buurt, familie en hulpverlening. Het zijn de excessen van het sociaal/maatschappelijk spectrum die veelal door de mazen van het reguliere opvangnet glippen en uiteindelijk niet worden geholpen omdat de benadering, doel en uitvoer niet passend en omvattend genoeg zijn.